Şükriye Tutkun’un da söylediği ve bir arkadaşımın önerdiği bir şarkı-türkü Azeri bir annenin ağzından yüreğimize doluyor…

Ananın Sesi

Ana gelbim odlanır söz düşende davadan
Bes değil mi ey insanlar töküldü kan ahtı kan
Bes değil mi kara torpah su içti gözyaşından
Yeryüzünde dostu olsun gerek insan insanın
Gelbimdeki bu arzular arzusudur zamanın
Men anayım bu sesimde yerin göğün derdi var
Sulhe gelin ey insanlar yohsa dünya mehvolar
Silahları yandırın arşa gahsın tütsüsü
Her obada her bir evde ganad açsın sulh sözü
Yüzü gülsün insanların bayram etsin yeryüzü
Yeryüzünde dostu olsun gerek insan insanın
Gelbimdeki bu arzular arzusudur zamanın
Men anayım bu sesimde yerin göğün derdi var
Sulhe gelin ey insanlar yohsa dünya mehvolar

Nevruz Gencelli